25-01-07

Eindelijk echt lopen...

Daarnet ben ik dus EINDELIJK nog eens gaan lopen. Nu wou het toeval natuurlijk dat ik de eerste keer in dagen die scheenbenen nog eens voelde, maar ik was echt niet binnen te houden.

Ik heb het wel rustig aan gedaan: een kwartiertje gelopen, telkens 200 meter en zo 10 maal, met recuperatietijd ertussen.

Die nieuwe loopschoenen zijn veel beter dan die oude, die in vergelijking met deze wel klompen lijken! Ook de hartslagmeter omgedaan, maar waar de foodpod perfect werkte, meette hij mijn hartslag pas toen ik net gedaan had... Strange. Als het niet verbetert, lees ik de handleiding nog eens grondig (is sowieso eens nodig...) of keer ik ermee terug naar VO2 om uitleg te vragen.

 

Ruth had gisteren een slechte dag (veel te lang gewerkt) en daarom kon ze, tot haar spijt, niet lopen, maar vandaag ging ze er weer tegenaan.

 

Straks gaan we naar een optredentje van Liesbeth hier vlakbij in de Hotsy Totsy. Daarom, ondanks mijn enthousiasme, toch een kort verslag vandaag.

 

Naar aanleiding van gedichtendag: geen song of the day, maar een gedicht van de dag van mijn goede vriend Bernard De Bruyckere. Zijn bundel "De Nieuwe Keizer spreekt" wordt in mei uitgegeven bij Prometheus, en ik vond hem vandaag in een speciale bloemlezing voor gedichtendag in het Poëziecentrum. Ik ben uitermate blij voor hem dat hij eindelijk de erkenning krijgt die hij verdient. Ik ben altijd een van zijn eerste lezers geweest, en bij "De Nieuwe Keizer spreekt" heb ik onmiddellijk na lezing gezegd: "Dit kunnen ze niet weigeren." Toch heeft het nog twee jaar geduurd. Maar kwaliteit drijft boven... Lees het gedicht maar en geef gerust een reactie!

 

Hierbij zijn gedicht dat in de bloemlezing 'Vonken' staat:

 

nachtschade

modern devoot
en popelend

schraap ik de woorden van mijn keel
en weeg ze tussen tong en tand

het is een ziekte

iets wat je opdoet

en niet meer kwijtraakt

een gesprongen adertje

dat kronkelt door de hersendrab
die instaat voor de goede orde

van dromen en visioenen

's nachts zweet ik met mijn ogen open
en overdag moet ik de vorstlaag
van mijn nauwe stemspleet stropen

mijn uren zijn te dicht
bevolkte kloostercellen
waarin ik liploos
mijn geloftes tel

haal de gordijnen op!
zet alle ramen open!

langs de brandladders van mijn zinnen
lok ik iedereen naar binnen

om mijn bedrading te betasten
en mijn gewrichten los te zingen

 

copyright: Bernard De Bruyckere

24-01-07

Schoenen en hartslagmeter

Ik ben naar VO2 geweest. Ik heb niet alleen nieuwe schoenen gekocht, maar ook een hartslagmeter én een foodpod. Een hartslagmeter had ik eigenlijk al, maar ik was niet alleen mijn horloge ervan kwijt, het was ook al een oude. Over de schoenen: mijn voeten zijn aan een uitgebreid onderzoek onderworpen, en wat bleek?

a. mijn rechtervoet staat scheef in het gewricht. Dit komt waarschijnlijk door de vele gewrichtsproblemen die ik al heb gehad aan die enkel ten gevolge van het voetballen en badmintonnen (enkele malen gewrichtsbanden gescheurd, ontstoken achillespeesschede, veelvuldige verzwikkingen). Het goede nieuws is dat dat normaal mijn marathonambities niet zou mogen kelderen.

b. mijn rechtervoet is een halve centimeter langer dan mijn linkervoet (293mm tgo 288mm) en ik heb een gemiddeld-brede voet (104mm)

 

Maandag in het badminton ging het, na het abominabele spel van vorige week, opnieuw uitstekend. In het enkelspel gewonnen van Jan in drie sets: 19-21, 21-18 en 21-10. Jan heeft me beloofd om vanaf volgende week telkens op het einde een enkelspel te spelen, zodat zijn fysiek verbetert. Ik zal hem eraan helpen onthouden...

 

Morgen is het dan EINDELIJK zover: ik ga weer lopen! Ik ga wel een zachte ondergrond nemen, zodat ik niet onmiddellijk mezelf opnieuw overbelast. Ik twijfel nog tussen de Bourgoyen en de Finse piste van de Watersportbaan. We zien nog wel.

 

Ruth is ondertussen al bijna loopverslaafd. Gisteren mocht ze volgens haar schema niet lopen, maar ik heb haar echt moeten overtuigen om dat ook effectief niet te doen. En ze voelt echt wel vorderingen. Ze keek heel erg uit naar de training van vandaag omdat de stapperiodes korter worden.

 

Ik heb ondertussen mijn hartslagmeter als eens uitgeprobeerd, gewoon hier in de kamer. Mijn hartslag in rust ligt nog steeds onder het gemiddelde (57), maar toch, vroeger had ik in de 40. Na het roken van een sigaret kwam hij de eerste minuten niet onder de 80. Gezond, hé, dat roken... Ik ga dus echt wel moeten stoppen.

 

Morgen verslag over hoe mijn eerste looptraining in enkele weken verlopen is !

 

Song of the day: Joerie heeft beslag kunnen leggen op een Nick Drake songbook met naast pianopartituren ook gitaartabs. En reken maar dat hij gespeeld heeft! Vanmiddag heeft hij me een staaltje laten horen, prachtig! Heel mooi met die alternatieve gitaarstemmingen (vb. CFCFCF)

Vandaar: Pink Moon - Nick Drake

18-01-07

Rusten

Woensdag 10 januari

 

Vandaag, zoals aangekondigd, geen sport. Ik ben zelfs met de auto naar school gereden. Ik ben vannacht niet meer in slaap geraakt, en bovendien beginnen mijn schenen nu echt op te spelen. Ik moet opletten voor scheenbeenvliesontsteking. Beter nu een beetje rusten dan plots weken na elkaar weer niets mogen doen. Bovendien wil ik zaterdag ook zeker keeperen.

Ook morgen ga ik, om te rusten en vanwege het weer, met de auto, en misschien vrijdag ook nog. Vrijdag heb ik dan ook nog eens pedagogische begeleiding... :-(

Ik heb vandaag Kristof VL (een collega die al een marathon heeft gelopen en aan het trainen is voor de marathon van Rotterdam) aangesproken over mijn trainingsprogramma en over mijn beginnende scheenbeenvliesontsteking. Hij zei dat hij hetzelde had gehad in het begin. En dezelfde schoenen als ik. Overbelasting, ok, maar een goede schoen moet dat opvangen. Hij raadde me VO2 aan in Destelbergen. Hij heeft schoenen van daar, en sindsdien heeft hij geen last meer. Dat zullen we dan nog eens moeten bekijken. En de schoenen die ik al gekocht heb... die kan ik ook dragen voor andere dingen.

Ruth zei me gisteren dat ze ook gestart is met lopen, via het start-to-runprogramma van de vrt . Ze had enkele collega's kunnen aansporen om sociale controle op elkaar uit te oefenen. Goeie zet!

Ik vind het echt wel jammer dat ik moet rusten, want ik heb heel veel zin, maar ja, dat is het leven, nietwaar. Enne... na regen komt zonneschijn, en met een beetje geluk is die zonneschijn er als ik weer kan lopen.

Song of the day: You'll miss me when I burn (Bonnie 'Prince' Billy) (als je klikt, kun je een fragmentje horen op amazon.com (klein beetje naar beneden scrollen)