27-03-07

Verplichte rust (opnieuw)

Verdorie. Ik heb er teveel van genoten. Ik heb weer last van mijn scheenbenen. Waarschijnlijk scheenbeenvliesontsteking. Weer rusten dus... Het begint mij echt de keel uit te hangen. Ik heb nochtans rustig opgebouwd en niet teveel in één keer gelopen. De volgende keer als ik weer kan starten, zal ik enkel op zachte ondergrond lopen. Als ik er dan weer last van krijg, dan ga ik naar een sportdokter. Ondertussen ga ik vanaf volgende week proberen of het mogelijk is om te fietsen en te zwemmen om mijn conditie op peil te houden.
Sven R. vertelde me dat twee mensen die hij kende geopereerd zijn van chronische scheenbeenvliesontstekingen. Ik heb er wat over opgezocht op internet. Blijkbaar is het een operatie die geen resultaat garandeert, hoewel de meesten die het gehad hebben er wel tevreden van zijn.

Kristof VL is ondertussen volop bezig met zijn maraton, die steeds dichterbij komt (nog drie weken...)

De hoge hartslag van vorige week was geen toeval: ik was 's avonds en vooral 's anderendaags ziek, maar net niet ziek genoeg om niet te gaan werken, hoewel ik het mij vooral dinsdagmorgen erg beklaagde dat ik gaan werken was: ik voelde me slap en had braakneigingen, hoewel ik 's morgens niets had binnen gekregen.

Song of the day: ik heb vandaag het artikel in Humo van enkele weken geleden gelezen over de moord in Binche en ik moest denken aan Strange Fruit van Nina Simone. Keihard, maar jammer genoeg nog steeds soms realiteit.