24-01-07

Schoenen en hartslagmeter

Ik ben naar VO2 geweest. Ik heb niet alleen nieuwe schoenen gekocht, maar ook een hartslagmeter én een foodpod. Een hartslagmeter had ik eigenlijk al, maar ik was niet alleen mijn horloge ervan kwijt, het was ook al een oude. Over de schoenen: mijn voeten zijn aan een uitgebreid onderzoek onderworpen, en wat bleek?

a. mijn rechtervoet staat scheef in het gewricht. Dit komt waarschijnlijk door de vele gewrichtsproblemen die ik al heb gehad aan die enkel ten gevolge van het voetballen en badmintonnen (enkele malen gewrichtsbanden gescheurd, ontstoken achillespeesschede, veelvuldige verzwikkingen). Het goede nieuws is dat dat normaal mijn marathonambities niet zou mogen kelderen.

b. mijn rechtervoet is een halve centimeter langer dan mijn linkervoet (293mm tgo 288mm) en ik heb een gemiddeld-brede voet (104mm)

 

Maandag in het badminton ging het, na het abominabele spel van vorige week, opnieuw uitstekend. In het enkelspel gewonnen van Jan in drie sets: 19-21, 21-18 en 21-10. Jan heeft me beloofd om vanaf volgende week telkens op het einde een enkelspel te spelen, zodat zijn fysiek verbetert. Ik zal hem eraan helpen onthouden...

 

Morgen is het dan EINDELIJK zover: ik ga weer lopen! Ik ga wel een zachte ondergrond nemen, zodat ik niet onmiddellijk mezelf opnieuw overbelast. Ik twijfel nog tussen de Bourgoyen en de Finse piste van de Watersportbaan. We zien nog wel.

 

Ruth is ondertussen al bijna loopverslaafd. Gisteren mocht ze volgens haar schema niet lopen, maar ik heb haar echt moeten overtuigen om dat ook effectief niet te doen. En ze voelt echt wel vorderingen. Ze keek heel erg uit naar de training van vandaag omdat de stapperiodes korter worden.

 

Ik heb ondertussen mijn hartslagmeter als eens uitgeprobeerd, gewoon hier in de kamer. Mijn hartslag in rust ligt nog steeds onder het gemiddelde (57), maar toch, vroeger had ik in de 40. Na het roken van een sigaret kwam hij de eerste minuten niet onder de 80. Gezond, hé, dat roken... Ik ga dus echt wel moeten stoppen.

 

Morgen verslag over hoe mijn eerste looptraining in enkele weken verlopen is !

 

Song of the day: Joerie heeft beslag kunnen leggen op een Nick Drake songbook met naast pianopartituren ook gitaartabs. En reken maar dat hij gespeeld heeft! Vanmiddag heeft hij me een staaltje laten horen, prachtig! Heel mooi met die alternatieve gitaarstemmingen (vb. CFCFCF)

Vandaar: Pink Moon - Nick Drake

22-01-07

Eten

Gisteren afgesproken: vanaf volgende week maandag gaan we ook op ons eten beginnen letten: niet teveel vetten en suikers en zoveel mogelijk vers eten. Ik zie ernaar uit !

 

Zaterdag was het dus voetbal. Verloren met 3-0 tegen 't Kartouchken uit Sleidinge. Alweer hetzelfde verhaal als elke week: de eerste helft minstens even goed als de tegenstander, een ongelukkige goal binnenkrijgen en de tweede helft fysiek eronderdoor gaan.

 

Ik heb me opnieuw heel erg geamuseerd, en dat blijft het belangrijkste, naast het feit dat ik me niet geblesseerd heb. Gisteren en vandaag was ik ook niet stijf, dus dat geeft op voor de recuperatie van de badminton (en voor het lopen donderdag, zei hij voorzichtig tussen haakjes...)

 

Ruth is ondertussen heel erg goed bezig met start-to-run. In die zin zelfs dat ik begin te twijfelen of ik dat programma ook niet beter zou volgen, kwestie van overbelasting te voorkomen.

 

Song of the day: Hello door Lionel Ritchie (slechte clip, maar fantastisch nummer)

18-01-07

Voetbal en badminton

Dinsdag 16 januari

 

Het lopen ligt, tot mijn frustratie, nog steeds stil. Maar ik moet geduldig en verstandig zijn en nog een beetje wachten tot mijn lichaam weer meer sport aankan. De ergste pijn is weg in mijn scheenbenen, maar af en toe voel ik nog een druk en lichte pijn.

Ik heb besloten om mijn lichaan eerst weer gewoon te maken aan de sporten die ik al langer doe dan lopen: badminton en keeperen. Dat zal nog enkele weken (maanden?) duren, en qua voorbereiding is het niet ideaal, maar ik kan echt geen van de twee laten vallen omdat ik ze te graag doe.

Zaterdag moesten we dus voetballen. Ondanks een korte nacht en een lastige metselles van 8u tot 13u15 (wie heeft ooit het idee gehad die betonblokken zo groot en zwaar te maken???), speelde ik 's namiddags toch een goeie wedstrijd. 3-1 verloren, maar ik kon er niet aan doen. In de eerste helft deed ik enkele leuke reddingen. Zo haalde ik een bal uit de winkelhaak. Zaaaaalig om dat oude gevoel nog eens te hebben! De rest van de ploeg speelde een puike eerste helft (1-1 ruststand tegen de derde in de stand), maar in de tweede helft was het fysieke vaatje leeg.

Zondag was ik zo stijf als een plank, maar na een leuke en ontspannende wandeling in het Drongengoed was dat al veel beter. Leuk, zo'n zondags zonnetje!

Gisteren kon ik er dus alweer tegen om te gaan badmintonnen. Zo goed als het vorige week ging, zo slecht ging het nu. Ik speelde gelukkig niet mee in competitie, want anders zou ik het me echt hebben aangetrokken. Nu genoot ik nadien van de fysieke inspanningen. Maar slecht, dat was het... Alleen in het enkelspel tegen Frederic kon ik af en toe (!) tippen aan mijn normale niveau bereiken. Toch verloren, hoor...

Kristof VL is ondertussen in volle voorbereiding voor de marathon van Rotterdam én hij heeft ook een weblog opgezet: http://kristofloopt42195meter.skynetblogs.be/ Goed bezig, Kristof !

Nog iemand die goed bezig is: Ruth met haar start-to-run programma. Verbeten, zoals het hoort :-)

Song of the day: untitled #1 van Spain (kort fragment van Amazon.com, beetje naar beneden scrollen, 4de nummer)

What's this?

Wat is dit nu? Dit heb ik, voor zover ik me herinner, nog nooit gehad in mijn hele leven. Ik ben om drie uur wakker geworden. As I write is het nu al twintig voor vier. Ik kan niet meer slapen! Ik, de kampioen van het nog-eens-draaien-slapen! Ik hoop dat het van voorbijgaande aard is, amai. Morgen (binnen drie uur moet ik op, dus vandaag) zal ik een wrak zijn. En ik zal mogen opletten dat ik me niet overslaap.

Maar laten we van de nood een deugd maken door deze blog van een nieuwe post te voorzien.

Ik heb al gemerkt dat het programma dat ik volg te zwaar is. Ik heb drie maanden niet gesport door mijn spierscheur, en nu ineens én terug elke dag met de fiets naar school én opnieuw badmintonnen én blijven keeperen... het is teveel.

Daarom heb ik mijn trainingsschema aangepast. Ik ga niet meer voor de 20 kilometer van Brussel, maar voor de halve marathon van Evergem op 1 september. Ik denk dat gezien de kans op overbelasting dit een realistischer doel is. En omdat ik dan later in het jaar mijn piek bereik, zal ik ook meer gemotiveerd zijn om verder te trainen voor een marathon in 2008 (wat nog altijd mijn uiteindelijke doel is).

Gisteren ben ik voor de eerste keer sinds oktober gaan badmintonnen. Tot mijn verrassing ging het heel erg goed. Ik speelde tegen Kristof, die een goeie speler is, en volgens de anderen nochtans serieus in form is pas onlangs gewonnen tegen een C1-speler, een enkelspel. Wel verloren, maar heel erg eervol: 21-19, 25-27 en 21-13. In de derde set was mijn pijp uit (begrijpelijk, denk ik), maar ik schrok er vooral van dat het technisch heel erg goed ging. Soms kun je een mooie uitslag halen tegen een goeie speler omdat die niet in form is, maar hier was het enkel en alleen omdat ik zelf zo goed speelde. Dat vooral maakte me blij.

Het gevolg is wel dat ik serieus stijf ben. Vooral mijn rechterarm was die slagen niet meer gewoon, maar ik ben ook stijf in mijn bovenbenen en mijn bilspieren achteraan, zeg maar de gatspieren :-) Vandaag gaan lopen zou echt teveel zijn geweest. Ik denk dat ik ook morgen nog zal moeten recupereren.

Toen ik vroeger een tijdje geblesseerd was, kon ik daarna bijna altijd onmiddellijk weer aanpikken bij wat ik deed zonder last te hebben, maar dat is blijkbaar gepasseerd (de leeftijd...). Wel positief: ik heb blijkbaar deze keer wel mijn techniek bij het badmintonnen ongeschonden kunnen houden, ondanks de lange stop. Dat is de eerste keer.

Omdat het loopschema nu iets soepeler zal zijn, zul je hier wel eens iets meer lezen over andere dingen. I hope you don't mind...